मुखम्पच मुखरयति

मुखर

मुखर a. [मुखं मुखव्यापारं कथनं राति र-क Tv. cf. P. V. 2. 107 Vārt. also]
1 Talkative, garrulous, loquacious; मुखरा खल्वेषा गर्भदासी Ratn. 2. मुख- रतावसो हि विराजते Ki. 5. 16; तद्रूपव- र्णनामुखर K. 189; Bk. 2. 54.
2 Noisy, making a continuous sound, tinkling, jingling (as an anklet &c.) स्तबेरमा मुखरशृं पलकर्षिणस्ते R. 5. 72; अंतःकूजन्मुखरशकुतो यत्र रम्यो वनांतः U. 2. 25, 20; Māl. 9. 5; मुखरमधीरं त्यज मञ्जीरं रिपुमिव केलिषु लोलं Gīt. 5; Mk. 1. 35; तोयोत्सर्गस्तानितमुखरो मा स्म भूः Me. 37.
3 Sounding, resonant or resounding with (usually at the end of comp.); स्थाने स्थाने मुखरककुभो झांकृतैर्निर्झराणां U. 2. 14; मंडलीमुखरशिखरे (लत कुंजे) Gīt. 2; गोदवरीमुखरकंदरगिरिः U. 1; R. 13. 40.
4 Expressive or indicative of.
5 Foul-mouthed, abusive, scurrilous.
6 Mocking, ridiculing.
−रः
1 A crow.
2 A leader, the chief or principal person: यदि कार्य- विपत्तिः स्यान्मुखरस्तत्र हन्यते H. 1. 29.
3 A conch-shell.
−री The bit of a bridle.

---