म्लेच्छ [म्लेच्छ्-घञ्]
1 A barbarian, a non-Aryan (one not speaking the Sanskrit language, or not conforming to Hindu or Aryan institutions), a foreigner in general; ग्रा- ह्या म्लेच्छप्रसिद्धिस्तु विरोधादर्शने सति J. N. V.; म्लेच्छान् मूर्छयते, or म्लेच्छ- निवहनिधने कलयसि करवालं Gīt. 1.
2 An outcast, a very low man; (Baudhāyana thus defines the word:-गोमांसखादको यस्तु विरुद्धं बहु भाषते । सर्वा- चारविहीनश्च म्लेच्छ इत्यभिधीयते ॥.)
3 A sinner, wicked person.
4 Foreign or barbarous speech.
−च्छं Copper.
−Comp.
−आख्यं copper.
−आशः wheat. −आस्यं, −मुखं copper.
−कंदः garlic.
−जातिः f. a savage or barbarian race, a mountaineer. −देशः, −मडंलं a country inhabited by non-Aryans or barbarians, a foreign or barbarous country; Ms. 2. 23.
−भाषा a foreign language.
−भोजनः wheat. (
−नं) barley. −वा- च् a. speaking a barbarous or foreign language; Ms. 10. 45.