यति f. [यम्-क्तिन्]
1 Restraint, check, control.
2 Stopping, ceasing, rest.
3 Guidance.
4 A pause in music.
5 (In prosody) A cæsura; यतिजिह्वेष्टविश्रामस्थानं कविभि- रुच्यते । सा विच्छेदविरामाद्यैः पदैर्वाच्या निजेच्छया ॥ Cand. M. 1; म्रभ्नैर्यानां त्रयेण त्रिमुनियतियुता स्रग्धरा कीर्तितेयम्.
6 A widow.
−तिः [यतते मोक्षाय यत्- इन्]
1 An ascetic, one who has renounced the world and controlled his passions; यथा दानं विगा हस्ती त- था ज्ञानं विना यतिः Bv. 1. 119.
2 N. of Viṣṇu.
यति pron. a. [यद्-परिमाणेऽति]
(declined only in pl.; nom. acc. यति) As many, as often, how many.