रम्भ रम्भ्

रम्भा

रम्भा 1 A plantain tree; विजितरं- भमूरुद्वयं Gīt. 10; पिबोरुरंभातरु पीवरोरु N. 22. 43, 2. 37.
2 N. of Gaurī.
3 N. of an apsaras, wife of Nalakūbara and considered as the most beautiful woman in the paradise of Indra; तरुमूरुयुगेन सुंदरी किमु रंभां परिणाहिना परम् । तरुणीमपि जिष्णुरेव तां धनदापत्यतपःफलस्तनीं ॥ N. 2. 37.
4 A harlot.
5 Sounding. roaring.
6 The lowing of cows.
7 A kind of rice.
−Comp.
−ऊरु a. (रु or रू f.) having thighs like the interior of a plantain tree, i. e. full, round, and hence lovely; Śi. 8. 19; R. 6. 35.

---