वमी वम्भ

वम्

वम् 1 P. (वमति, वांत; caus. वामयति, वमयति; but with prepositions only वमयति)
1 To vomit, spit out, eject from the mouth; रक्तं चावमिषुर्मुखैः Bk. 15. 62, 9. 10, 14. 30.
2 To send forth or out, pour out, give out, give off, give forth, emit (fig. also); किमाग्नेयग्रावा विकृत इव तेजांसि वमति U. 6. 14; Ś. 2. 7; R. 16. 66; Me. 20: अविदितगुणापि सत्कविभणितिः कर्णेषु वमति मधुधारां Vās.
3 To throw out or down; वांतमाल्यः R. 7. 6.
4 To reject.

---