वर्मण वर्मि

वर्मन्

वर्मन् n. [वृ-मनिन्]
1 An armour, a coat of mail; स्वहृदयमर्माणि वर्म करोति सजलनलिनीदलजालं Gīt. 4; R. 4. 56; Mu. 2. 8.
2 (Hence) Shelter, protection.
3 Bark, rind. −m. An affix added to the names of Kshatriyas; as चंडवर्मन्, प्रहारवर्मन्; cf. दास.
−Comp.
−हर a. 1. wearing armour −2. old enough to wear armour (i. e. to take part in battle); सम्यग्विनी- तमथ वर्महरं कुमारं R. 8. 94.

---