वंसग वसथ

वसति

वसति f. [वस्-अति वा ङीप्]
1 Dwelling, residing, abiding; आश्र- मेषु वसतिं चक्रे Me. 1 ‘fixed his residence in’; Ś. 5. 1.
2 A house, dwelling, residence, habitation; हर्षो हर्षो हृदयवसतिः पंचबाणस्तु बाणः P. R. 1. 22; Ś. 2. 14.
3 A receptacle, reservoir, an abode (fig.); अलकामतिवाह्यैव वसतिं वसुसंपदां Ku. 6. 37; so विनयवसतिः, धर्मैकवसतिः.
4 A camp, halting place (शिबिर).
5 The time when one halts or stays to rest, i. e. night; तस्य मार्ग- वशादेका बभूव वसतिर्यतः R. 15. 11 (वसतिः = रात्रिः Malli.) ‘he halted at night’ &c.; तिस्रो वसतीरुषित्वा 7. 33; 11. 30.
6 A Jaina monastery.

---