विघृष्ट विघ्नयति

विघ्न

विघ्न [विहन्-क]
(rarely n.)
1 An obstacle, interruption, impediment, a hindrance; कुतो धर्मक्रियाविघ्नः सतां रक्षितरि त्वयि Ś. 5. 14; मूर्तो विघ्न- स्तपस इव नः Ś. 1. 33; हुंकारेणेव धनुषः स हि विघ्नानपोहति Ś. 3. 1; Ku. 3. 40.
2 Difficulty, trouble.
−Comp.
−ई- शः, −ईशानः, −ईश्वरः epithets of Gaṇeśa. ºवाहनं a rat. −कर, −कर्तृ, −कारिन् a. opposing, obstructing. −ध्वंसः, −वि- घातः removal of obstacles. −नायकः, −नाशकः, −नाशनः epithets of Gaṇeśa.
−प्रतिक्रिया removal of impediments; R. 15. 4. −राजः −विनायकः, −हारिन् m. epithets of Gaṇeśa.
−सिद्धिः f. removal of obstacles.

---