संस्कृत-शब्दकोशः

विघृष्ट विघ्नक

विघ्न

विघ्नः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वि + हन (हिंसागत्योः) - घञर्थे "कः" (वा० ३-३-५८)
व्युत्पत्ति− विहन्यतेऽनेन
प्रयोग− "अतर्कयद्विघ्नमिवेष्टसाहसः प्रसाअमिच्छासदृशं पिनाकिनः"
उल्लेख− माघ० १-४९

अर्थ−
१. बाधा/अडचन,
२. बिगार/नाश ।



Correction: