संस्कृत-शब्दकोशः

वियुत वियोगिनी

वियोग

वियोग 1 Separation, disunion; अयमेकपदे तया वियोगः सहसा चोपनतः सुदुःसहो मे V. 4. 3; त्वयोपस्थितवियो- गस्य तपोवनस्यापि समवस्था दृश्यते Ś. 4; संधत्ते भृशमरतिं हि सद्वियोगः Ki. 5. 51; R. 12. 10; Me. 88; Śi. 12. 63.
2 Absence, loss.
3 Subtraction.



Correction: