संस्कृत-शब्दकोशः

शरीरक शरु

शरीरिन्

शरीरिन् a. (णी f.)
1 Embodied, corporeal, incarnate; करुणस्य मूर्ति- रथवा शरीरिणी बिरहव्यथैव वनमेति जान- की U. 3. 4; भावाविव शरीरिणौ M. 1. 10.
2 Living. −m 1 Anything endowed with a body (whether animate or inanimate); शरीरिणां स्थावरजंगमानां सुखाय तज्जन्मदिनं बभूव Ku. 1. 23; मरणं प्रकृतिः शरीरिणां R. 8 87, 43.
2 A sentient being.
3 A man.
4 The soul (clad with the body); R. 8. 89; Bg. 2. 18.



Correction: