शान्त्व् शापठिक

शाप

शाप [शप्-घञ्]
1 A curse, an imprecation, anathema; शापेनास्तं ग- मितमहिमा वर्षभोग्येण भर्तुः Me. 1, 92; R. 1. 78, 5. 56, 59; 11. 14.
2 An oath, asseveration.
3 Abuse, calumny.
4 An interdiction, a ban.
−Comp.
−अंतः, −अवसानं, −निवृत्तिः f. the end of a curse; Me. 110; R. 8. 82.
−अस्त्रः ‘having a curse for a weapon', a sage, saint; R. 15. 3.
−उत्सर्गः the utterance of a curse. −उद्धारः, −माक्तिः f.,
−मोक्षः release or deliverance from a curse.
−ग्रस्त a. labouring under a curse.
−मुक्त a. released from a curse.
−यंत्रित a. restrained by a curse.

---