श्रि 1 U. (श्रयति-ते, शिश्राय −शिश्रिये, अशिश्रियत्-त, श्रयिष्यति-ते, श्रयितुं, श्रित; caus. श्राययति-ते; desid. शिश्रीषति-ते, शिश्रयिषति-ते)
1 To go to, approach, resort to, have recourse to, approach for protection; यं दंशं श्रयते तमेव कु- रुते बाहुप्रतापार्जितं H. 1. 171; R. 3. 70; 19. 1; श्रितासि चंदनभ्रांत्या दु- र्विपाकं विषद्रुपं U. 1. 46.
2 To go or attain to, reach, undergo, assume (as a state); परीता रक्षाभिः श्रयति विवशा कामपि दशां Bv. 1. 83; द्विपेंद्र- भावं कलभः श्रयन्निव R. 3. 32.
3 To cling to, lean or rest on, depend on; नीलः स्निग्धः श्रयति शिखरं नूतनस्तोयवाहः U. 1. 33.
4 To dwell in, inhabit.
5 To honour, serve, worship.
6 To use, employ.
7 To devote oneself to, be attached to.
8 To assist, help.