संस्कृत-शब्दकोशः

मञ्जीरक मञ्जुकेशिन्

मञ्जु

वाचस्पत्यम्

मञ्जु ||‍ त्रि० मन्ज—उन् । मनोहरे अमरः । सिध्मा० लच् । मञ्जुल तद्वति त्रि० ।


शब्दकल्पद्रुमः

मञ्जु || त्रि (मञ्जतीति । मञ्ज ध्वनौ सौत्रधातुः । “मृगय्वादयश्च ।” उणा० । १ । ३८ । इति कुः ।)
मनोज्ञम् । इत्यमरः । ३ । १ । ५२ ॥ (यथा, पदाङ्कदूते । १ । “त्यक्त्रा गेहं झटिति यमुनामञ्जुकुञ्जं जगाम ॥”)



Correction: