संस्कृत-शब्दकोशः

मुखतीय मुखदूषिका

मुखदूषण

वाचस्पत्यम्

मुखदूषण ||‍ पु० भुखं दूपयति सेवनात् दुर्गन्धेन दूष—णिच् ल्यु । पलाण्डौ राजनि० ।


शब्दकल्पद्रुमः

मुखदूषणः || पुं, (मुखं दूष्यते अनेनेति । दुष् + णिच् + करणे ल्युट् ।)
पलाण्डुः । इति राज- निर्घण्टः ॥



Correction: