संस्कृत-शब्दकोशः

मुदित मुदिर

मुदिता

शब्दकल्पद्रुमः

मुदिता || स्त्री (मोदते इति मुद् + सर्व्वधातुभ्य इन् संज्ञापूर्ब्बकविधेरनित्यत्वात् गुणाभावः । मुदिः तस्य भावः इति तल् + टाप् ।)
मुदा । हर्षः । इत्यमरटीकायां मथुरेशः ॥ (यथा, पातञ्जलसूत्रम् । १ । ३३ । “मैत्रीकरुणामुदितोपेक्षाणां सुखदुःखपुण्या- पुण्यविषयाणां भावनातश्चित्तप्रसादनम् ॥”)



Correction: