शब्दकल्पद्रुमः
वार्य्यं || त्रि (वारि + ष्यञ् ।)
वारिसम्बन्धि । वारि- शब्दात् ष्ण्यप्रत्ययेन निष्पन्नम् ॥ (वृङ् सम्भक्तौ + “ऋहलोर्ण्यत् ।” ३ । १ । १२४ । इति ण्यत् । वरणीये, त्रि । यथा, ऋग्वेदे । ३ । २१ । २ । “स्वधर्म्मन् देववीतये श्रेष्ठं नो धेहि वार्य्यम् ॥” निवारणीयः । यथा, महाभारते । ५ । १८९ । ६ । “स्त्रीभारे परिनिर्ब्बिण्णा पुंस्त्वार्थे वृतनिश्चया । भीष्मे प्रतिचिकीर्षामि नास्मि वार्य्येति वै पुनः ॥”)