संस्कृत-शब्दकोशः

विरक्ता विरङ्ग

विरक्ति

शब्दकल्पद्रुमः

विरक्तिः || स्त्री (वि + रन्ज + क्तिन् ।)
विरागः । यथा, —
“देहो गुरुर्मम विरक्तिविवेकहेतु- र्ब्बिभ्रत् स्म सत्त्वनिधनं सततार्त्त्युदर्कम् । तत्त्वान्यनेन विमृशामि यथा तथापि पारक्यमित्यवशितो विचराम्यसङ्गः ॥” इति श्रीभागवते । ११ । ९ । २५ ॥



Correction: