संस्कृत-शब्दकोशः

मुखयोनि मुखरदीर्घनाद

मुखर

मुखरः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− रा (दाने) - "कः" (३-२-३)
व्युत्पत्ति− मुखं मुख्यकार्यं राति
प्रयोग− "न गण्यस्याग्रतो गच्छेत् सिद्धे कार्ये समं फलम् । यदि कार्याविपत्तिः स्यात् मुखरस्तत्र हन्यते ॥"
उल्लेख− हितो० १-२९

अर्थ−
१. कौवा,
२. नेता,
३. शङ्ख ।


मुखर (विशेषण)


अर्थ−
१. बातुनी / धेरै कुरा गर्ने वा नराम्रो कुरा गर्ने,
२. गाली गलौज गर्ने,
३. मजाक गर्ने,
४. प्रकाशक,
५. मुखाले ।



Correction: