संस्कृत-शब्दकोशः

मुद्रित मुनि

मुधा

मुधा (अव्यय)


निष्पत्ति− मुह (वैचित्ये) - "क्" बाहु० । पृषो०
प्रयोग− १) "मुधापवाधो मुग्धाक्षि त्वन्मुखाभं किलाम्बुजम्" २) "मुधार्पितं मूर्धसु रत्नमेभिः"
उल्लेख− चन्द्रा०, नैष० १०-६३

अर्थ−
१. व्यर्थ/बिनसित्ति,
२. भूलले ।



Correction: