संस्कृत-शब्दकोशः

मुष्टामुष्टि मुष्टिक

मुष्टि

मुष्टिः (स्त्रीलिङ्ग)


निष्पत्ति− मुष (स्तेये) - "क्तिन्" (३-३-९४)
व्युत्पत्ति− मुष्यतेऽनया
प्रयोग− "तस्यापरेष्वपि मृगेषु शरान्मुमुक्षोः कर्णान्तमेत्य बिभिदे निबिडोऽपि मुष्टिः"
उल्लेख− रघु० ९-५८

अर्थ−
१. मुठ्ठी,
२. मुक्का,
३. हतियार वा हलो आदिको मुठ,
४. चोरी,
५. बुढेत्रो (रूख),
६. दुर्भिक्ष /अनिकाल,
७. लिङ्ग,
८. एक मानाका दश भागमध्येको एक भागको परिमाणविशेष,
९. ऋद्धि नामको औषधि,
१०. बलरामद्वारा मारिएको कंसको एक पहलवान,
११. कुस्तीमा हेला गर्दै एकले अर्काको छातीमा हिर्काउनु । ‘मुष्टियोः फले बद्धपाणौ त्सरौ’ (मेदिनी) ।

“उभयोर्भुजयोर्मुष्टिरुरोर्मध्ये निपात्यते ।। मुष्टिरित्युच्यते तज्ज्ञैर्मल्लविद्याविशारदैः ।।” (मल्लशास्त्र) ।



Correction: