मूलम् (नपुंसकलिङ्ग)
अर्थ−
१. जरो/जमिनभित्र रहने रूख आदिको त्यो भाग, जसद्वारा रूख आदिमा रस पुग्न जान्छ,
२. खाइने मूला शकरकन्द आदिको जमिनभित्र रहने कन्द,
३. कुनै वस्तुको सबैभन्दा मुनिको भाग,
४. पैदा हुने ठाउँ,
५. आरम्भ/उठान,
६. उत्पत्तिको आदि कारण,
७. पुँजी,
८. छिमेक,
९. घर, पर्खाल आदिको जग,
१०. स्वयं ग्रन्थकारले लेखिएको वाक्य वा लेख, जसमा टीका गरिन्छ वा लेखिन्छ,
११. कुनै राजाको निजी राज्य,
१२. पुस्तौँदेखिको नोकर,
१३. वर्गमूल,
१४, सत्ताइस नक्षत्रहरूमध्ये उन्नाइसौँ नक्षत्र,
१५. लतागृह,
१६. पिपरामूल,
१७. शूरण,
१८. कुनै देवता आदिको बीज मन्त्र,
१९. कुनै ग्रन्थकारको मुख्य लेख,
२०. त्यस्तो बिक्रीकर्ता जुन आफू स्वयं धनी नभए पनि अर्काको लागि बिक्री गर्छ,
२१. मुद्राविशेष,
२२. जमिनको चरबाट पानी निस्कने भाग । यसका तीन भेद छन् - अस्थायी मूल, स्थायी मूल र खनिज मूल / तातो पानी निस्कने मूल ।
हेरौँ- मूल् धातु
हेरौँ- मूल् धातु