संस्कृत-शब्दकोशः

मेद्य मेधज

मेध

मेधः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− मेधृ (हिंसायाम्) - "घञ्" (३-३-१२१)
व्युत्पत्ति− मेध्यतेऽत्र
विस्तार− "मेधः क्रतौ मेधा तु शेमुषी" - हेम०

अर्थ−
१. यज्ञ,
२. हवि,
३. यज्ञमा बलिदिने पशु ।



Correction: