संस्कृत-शब्दकोशः

युगाद्या युगावधि

युगान्त

युगान्तः (पुंलिङ्ग)


व्युत्पत्ति− युगानामन्तो यत्र
प्रयोग− "युगान्तकालप्रतिसंहृतात्मनो जगन्ति यस्यां सविकासमासत"
उल्लेख− माघ० १-२३

अर्थ−
युगको अन्त वा प्रलयकाल ।



Correction: