राजाहि
राजिका
राजि
राजिः (स्त्रीलिङ्ग)
निष्पत्ति− राजृ (दीप्तौ) - "इन्" (उ० ४-११८)
व्युत्पत्ति− राजति
प्रयोग− "तं स द्विपेन्द्रतुलितातुलतुङ्गश्रृङ्गमभ्युल्लसत्कदलिकावनराजिमुच्चैः"
उल्लेख− माघ० ५-२
अर्थ−
१. पङ्क्ति / लहर,
२. रेखा/धर्को ।
राजिः (पुंलिङ्ग)
अर्थ−
वायुको छोरा ।