रौहिण
रौहिष
रौहिणेय
रौहिणेयः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− "ढक्" (४-१-१२०)
व्युत्पत्ति− रोहिण्याः अपत्यं पुमान्
प्रयोग− "यां रेवतीजानिरियेष हातुं न रौहिणेयो न च रोहिणीशः"
उल्लेख− माघ० ३-६०
अर्थ−
१. बलराम,
२. बाच्छो,
३. बुधग्रह ।
रौहिणेयम् (नपुंसकलिङ्ग)
अर्थ−
पन्ना मरकत मणि ।