संस्कृत-शब्दकोशः

वरुड वरुणग्रस्त

वरुण

वरुणः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वृञ् (वरणे) - "उनन्" (उ० ३-५३)
व्युत्पत्ति− वृणोति
प्रयोग− "अतिसक्तिमेत्य वरुणस्य दिशा भृशमन्वरज्यदतुषारकरः"
उल्लेख− माघ० ९-७

अर्थ−
१. सिप्लिकानको रूख,
२. आकाश,
३. समुद्र,
४. पानी,
५. सूर्य,
६. शतभिषानक्षत्र,
७. पश्चिमदिशाका दिक्पाल,
८. सौर जगत्



Correction: