संस्कृत-शब्दकोशः

वरूथी वरेन्द्र

वरेण्य

वरेण्य (विशेषण)


निष्पत्ति− वृञ् (वरणे) - "एण्यः" (उ० ३-९८)
प्रयोग− "अमंस्त कण्ठार्पितबाहुपाशां विदर्भराजावरजां वरेण्यः"
उल्लेख− रघु० ७-८४

अर्थ−
१. प्रधान/मुख्य,
२. विशेष,
३. वरण गर्न योग्य,
४. सबैभन्दा श्रेष्ठ ।


वरेण्यः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
१. शिव,
२. वसुदेवका एक छोरा,
३. देवीभक्त एक राजा ।


वरेण्यम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
केसर ।



Correction: