संस्कृत-शब्दकोशः

वारिसार वारीट

वारी

वारी (स्त्रीलिङ्ग)


निष्पत्ति− वृञ् (वरणे) + णिच् - "इञ्" (उ० ४-१२५)
व्युत्पत्ति− वार्यतेऽनया

अर्थ−
१. हात्ती बाँध्ने सिक्री,
२. घल्चा/सानो गाग्रो ।



Correction: