विमुक्ति
विमुग्ध
विमुख
विमुख (विशेषण)
व्युत्पत्ति− विनिवर्तितं मुखं यस्य
प्रयोग− "श्वासाविलाकुलमुखा विमुखा रणस्य"
उल्लेख− कुमा० १७-६
अर्थ−
१. झगडा आदिको कारणले कसैको सोझो गरी मुखमा नहेर्ने,
२. मुख नभएको,
३. कुनै काममा मन नलगाउने,
४. निराश, आशा छोडेको ।