संस्कृत-शब्दकोशः

व्यय् व्यर्थता

व्यर्थ

व्यर्थ (विशेषण)


व्युत्पत्ति− व्गतोऽर्थः यस्य
प्रयोग− "शैलात्मजापि पितुरुच्छिरसोऽभिलाषं व्यर्थं समर्थ्य ललितं वपुरात्मनश्च"
उल्लेख− कुमा० ३-७५

अर्थ−
बेकामको/काम नलाग्ने ।



Correction: