संस्कृत-शब्दकोशः

व्याघ्रीयुग व्याजनिन्दा

व्याज

व्याजः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वि + अज (गतिक्षेपणयोः) - "घञ्" (३-३-१२१)
व्युत्पत्ति− व्यजन्ति क्षिपन्त्यनेन

अर्थ−
१. छल/कपट/ बहाना,
२. विघ्न बाधा,
३. बेर / अवेला,
४. चलाखी,
५. जुक्ति ।



Correction: