संस्कृत-शब्दकोशः

शम्यापात शयण्ड

शय

शयः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− शीङ् (स्वप्ने) - "घः" (३-३-११८)
व्युत्पत्ति− शेते अत्र सर्वम्
विस्तार− "पञ्चशाखः शयः पाणिः" - अम०

अर्थ−
१. निद्रा,
२. सुत्ने बिछ्यौना,
३. अजिङ्गर सर्प,
४. हात,
५. गाली वा सराप ।


शय (विशेषण)


अर्थ−
सुत्ने / पल्टिने ।



Correction: