शेव
शेवल
शेवधि
शेवधिः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− शीङ् (स्वप्ने) - "वन्" (उ० १-१५०) । डुधाञ् - "किः" (३-३-९३)
व्युत्पत्ति− शेते अनेन शेवं सुखम् । शेवं धीयतेऽस्मिन् ।
प्रयोग− "प्रेयो मित्रं बन्धुता वा समग्रा सर्वे कामाः शेवधिर्जीवितं वा"
उल्लेख− मालती० ६-१८
अर्थ−
१. कुबेरको नौ निधिमध्येको एक निधि,
२.धेरै धन भएको ढुकुटी ।