संस्कृत-शब्दकोशः

श्राव श्रावकयान

श्रावक

श्रावकः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− श्रु (श्रवणे) - "ण्वुल्" (३-१-१३३)
व्युत्पत्ति− शृणोति
विस्तार− "श्रावकाः शिष्यसञ्ज्ञिनः" - त्रिकाण्ड० । "काको रतज्वरः सूत्री श्रावको गूढमैथुनः" - त्रिकाण्ड० ।

अर्थ−
१. बौद्ध भिक्षुक,
२. नास्तिक,
३. जैनी/ जैनधर्म मान्ने,
४. छात्र/ शिष्य,
५. कौवा/ काग,
६. टाढाको आवाज/ बुद्धभक्त ।


श्रावक (विशेषण)


अर्थ−
सुन्ने / श्रवण गर्ने ।



Correction: