संस्कृत-शब्दकोशः

विप्लुष विबन्ध

विफल

विफल (वि०) [विगतं फलं यस्य–प्रा० ब०]


1. फल रहित, अनुपयोगी, व्यर्थ, प्रभावशून्य, अलाभकर–मम विफलमेतदनुरूपमपि यौवनं गीत० ७, जगता वा विफलेन किं फलम् रस०, शि० ९।६, कु० ७।६६, मेघ०६८
2. बेकार, निरर्थक ।



Correction: