संस्कृत-शब्दकोशः

शुद्ध शुध्

शुद्धि

शुद्धिः (स्त्री०) [शुध् +क्तिन्]


1. विशुद्धता, स्वच्छता
2. चमक, कान्ति –मुक्तागुणशुद्धयोऽपि (चन्द्रपादाः) –रघु० १६।१८
3. पवित्रता, पुण्यशीलता–तीर्थाभिषेकजां शुद्धिमादधानाः महीक्षितः– रघु० १।८५
4. पवित्रीकरण, प्रायश्चित्त, परिशोधन, प्रायश्चित्तपरक कृत्य–शरीरत्यागमात्रेण शुद्धिलाभममन्यत –रघु० १२।१०
5. पवित्रीकरणमूलक या प्रायश्चित्त परक संस्कार
6. (ऋण) परिशोध
7. प्रतिहिंसा, प्रतिशोध
8. छुटकारा, (जांच द्वारा सिद्ध) निर्दोषता
9. सचाई, यथार्थता. याथातथ्यता
10. समाधान, संशोधन
11. व्यवकलन
12. दुर्गा ।
समस्त पद
~पत्रम्
ऐसी सूची जिसमें अशुद्ध शब्द शुद्ध रूपों सहित लिखे गये हों
2. प्रायश्चित्त के द्वारा हुई शुद्धि का प्रमाणपत्र ।


शुद्धिः [शुध्+क्तिन्]


(गणित० में) शेष न छोड़ना ।

परिशिष्ट



Correction: