संस्कृत-शब्दकोशः

लुब्ध लुभित

लुब्धक

लुब्धक 1 A hunter, fowler; मृग- मीनसज्जनानां तृणजलसंतोषविहितवृत्ती- नाम् । लुब्धकधीवरपिशुना निष्कारणवैरिणो जगति Bh. 2. 61.
2 A covetous or greedy man.
3 A libertine.
4 The star Sirius.
5 The hinder part.



Correction: