लुब्ध
लुब्धता
लुब्धक
लुब्धकः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− लुब्ध - सञ्ज्ञायाम् "कन्" (५-३-७५)
प्रयोग− "मृगमीनसज्जनानां तृणजलसन्तोषविहितवृत्तीनाम् । लुब्धकधीवरपिशुना निष्कारणवैरिणो जगति"
उल्लेख− भर्तृ० २-६१
अर्थ−
१. सिकारी,
२. लोभी,
३. उत्तरी गोलार्धको सबैभन्दा उज्यालो एक तारा ।