संस्कृत-शब्दकोशः

लुब्ध लुभ्

लुब्धक

लुब्धकः [लुब्ध+कन्]


1. शिकारी, बहेलिया, –
“मृगमीनसज्जनानां तृणजलसंतोषविहितवृत्तीनाम् ।
लुब्धक धीवरपिशुना निष्कारणवैरिणो जगति ॥”
–भर्तृ० २।६१
2. लोभी या लालची पुरुष
3. स्वेच्छाचारी
4. उत्तरी गोलार्द्ध का एक तेजस्वी तारा ।



Correction: