संस्कृत-शब्दकोशः

वाङ्क्ष् वाच

वाङ्मय

वाङ्मय a. (यी f.)
1 Consisting of words; R. 3. 28.
2 Relating to speech or words; Ms. 12. 6; Bg. 17. 15.
3 Endowed with speech.
4 Eloquent, rhetorical, oratorical.
−यं
1 Speech, language; म्यरस्तजभ्नगैर्लांतैरे- भिर्दशभिरक्षरैः । समस्तं वाङ्मयं व्याप्तं त्रै- लोक्यमिव विष्णुता Cand. M. 1; Ku. 7. 90; Śi. 2. 72.
2 Eloquence.
2 Rhetoric.
−यी The goddess Sarasvatī.



Correction: