संस्कृत-शब्दकोशः

वाङ्मनसे वाङ्मयी

वाङ्मय

वाङ्मयम् (नपुंसकलिङ्ग)


निष्पत्ति− वाक् - प्राचुर्ये समूहे स्वार्थे वा "मयट्" (५-४-२२)
प्रयोग− १) "समस्तं वाङ्मयं व्याप्तं त्रैलोक्यमिव विष्णुना" २) "अनन्ता वाङ्मयस्याहो गेयस्येव विचित्रता"
उल्लेख− वृ० र०, माघ० २-७२

अर्थ−
१. बोली या भाषा,
२. अलङ्कारशास्त्र,
३. बोलीको चतुऱ्याई,
४. साहित्य,
५. बोलीद्वारा गरिएको ।


वाङ्मयः (पुंलिङ्ग)


अर्थ−
१. बोलीसम्बन्धी,
२. वचनद्वारा गरिएको,
३. शब्द भरिएको ।



Correction: