संस्कृत-शब्दकोशः

विकर्षण विकलयति

विकल

विकल a.
1 Deprived of a part or member, defective, imperfect, maimed, mutilated; कूटकृद्विकलेंद्रियाः Y. 2. 70; Ms. 8. 66; U. 4. 24.
2 Frightened, alarmed; Māl. 5. 20.
3 Devoid or destitute of (in comp.); आरामाधिपतिर्विवेकविकलः Bv. 1. 31; प्रसूतिº Ś. 6. 24; Pt. 5. 8; Mk. 5. 41.
4 Agitated, weakened, dispirited, unnerved, drooping, sinking, languid; किमिति विषीदसि रोदिषि विकला विहसति युवतिसभा तव सकला Gīt. 9; विरहेण विकलहृदया Bv. 2. 71, 164; श्रुतियुगले पिकरुतविकले Gīt. 12; वहति विकलः कायो मोहं न मुंचति चेतनां U. 3. 31; Māl. 7. 1, 9. 12.
5 Ineffective, useless; Pt. 5. 9.
6 Wanting, failing.
7 Withered, decayed. −ला −ली A woman during her courses.
−Comp.
−अंग a. having a redundant or deficient limb.
−इंद्रिय a. having impaired or defective organs of sense.
−करण a. with drooping limbs, languid; U. 3. 22. −क- रुण a. helpless, piteous; Māl. 9. 11; U. 1. 28.
−पाणिकः a cripple.



Correction: