विरूढ विरूपक

विरूप

विरूप a. (पा or पी f.)
1 Deformed, ugly, misshapen, disfigured; Pt. 1. 143.
2 Unnatural, monstrous.
3 Multiform, diverse.
−पं
1 Deformity, ugliness.
2 Variety of form, nature, or character.
−Comp.
−अक्ष a. having deformed eyes: वपुर्विरूपाक्षं Ku. 5. 72. (
−क्षः) N. of Śiva (having an unusual number of eyes); दृशा दग्धं मनसिजं जीवयंति दृशैव याः । विरूपाक्षस्य जयि- नीस्ताः स्तुवे वामलोचनाः Vb. 1. 2; Ku. 6. 21.
−करणं 1. disfiguring. −2. injuring.
−चक्षुस् m. an epithet of Śiva.
−रूप a. deformed.

---