श्रोत्र श्रौत

श्रोत्रिय

श्रोत्रिय a. [छंदो वेदमधीते वेत्ति वा छंदस्- घ श्रोत्रादेशः; cf. P. V. 2. 84]
1 Proficient or versed in the Veda.
2 Teachable, tractable.
−यः A learned Brāhmaṇa, one wellversed in sacred learning; जन्मना ब्रा- ह्मणोज्ञेयः संस्कारैर्द्विज उच्यते । विद्यया याति वि- प्रत्वं त्रिभिः श्रोत्रिय उच्यते ॥; Māl. 1. 5; R. 16. 25.
−Comp.
−स्वं the property of a learned Brāhmaṇa.

---