श्रोत्रहीन
श्रोत्रियत्व
श्रोत्रिय
श्रोत्रियः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− छन्दस् - "घन्" वा प्रकृतेः श्रोत्रादेशश्च निपा० (५-२-८४)
व्युत्पत्ति− छन्दः अधीते
प्रयोग− "ते श्रोत्रियास्तत्त्वविनिश्चयाय भूरिश्रुतं शाश्वतमाद्रियन्ते"
उल्लेख− मालती० १-७
अर्थ−
वेदको विद्वान् ब्राह्मण ।
श्रोत्रिय (विशेषण)
अर्थ−
१. वेद वेदाङ्गका विद्वान्,
२. शिक्षा दिन योग्य ।