संस्कृत-शब्दकोशः

श्रोत्र श्रौत

श्रोत्रिय

श्रोत्रिय (वि०) [छन्दो वेदमधीते वेत्ति वा –छन्दस्+घ, श्रोत्रादेश:]


1. वेद में प्रवीण या अभिज्ञ
2. शिष्य, अनुशासित होने के योग्य
~यः
विद्वान् ब्राह्मण, धर्मज्ञान में सुविज्ञ–
“जन्मना ब्राह्मणो ज्ञेयः संस्कारैर्द्विज उच्यते ।
विद्यया याति विप्रत्वं त्रिभिः श्रोत्रिय उच्यते ॥”
–मा० १।५, रघु० १६।२५ ।
समस्त पद
~स्वम्
विद्वान् ब्राह्मणकी सम्पत्ति ।



Correction: