संस्कृत-शब्दकोशः

विरति विरलजानुक

विरल

वाचस्पत्यम्

विरल ||‍ त्रि० वि + रा—कलन् । १ अवकाशे २ विच्छिन्ने अमरः । ३ अनिविडे च । ४ दध्नि न० राजनि० ।


शब्दकल्पद्रुमः

विरलं || क्ली दधि । इति राजनिर्घण्टः ॥


शब्दकल्पद्रुमः

विरलः || त्रि अवकाशः । फाक् इति भाषा । तत्पर्य्यायः । पेलवः २ तनुः ३ । इत्यमरः ॥ (यथा, बृहत्कथायाम् । ६७ । ३ । “शूर्पाकारविरूक्षपाण्डुरनखौ वक्रौ शिरास- न्ततौ संशुष्कौ विरलाङ्गुली च चरणौ दारिद्य्रदुःख- प्रदौ ॥”)



Correction: