संस्कृत-शब्दकोशः

वत् वत्सक

वत्स

वत्सः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वद (व्यक्तायां वाचि) - "सः" (उ० ३-६२)
व्युत्पत्ति− वदति
प्रयोग− "यं सर्वशैलाः परिकल्प्य वत्सं मेरौ स्थिते दोग्धरि दोहदक्षे"
उल्लेख− कुमा० १-२
विस्तार−

अर्थ−
१. बाच्छो,
२. कुनै पनि पशुको बच्चा,
३. छोरा,
४. सन्तान,
५. वर्ष,
६. छाती,
७. कंसको एक अनुचर,
८. इन्द्रजौ,
९. देशविशेष, जसको राजधानीको नाम कौशाम्बी थियो ।



Correction: