शिशिरांशु
शिशुक
शिशु
शिशुः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− शो (तनूकरणे) - "उः" धातोः इत्वं द्वित्वं च (उ० १-२०)
व्युत्पत्ति− श्यति
प्रयोग− "धैर्यमभिनदुदितं शिशुना जननीनिर्भर्त्सनविवृद्धमन्युना"
उल्लेख− माघ० १५-८७
विस्तार− "प्राक् चूडाकरणाद्बालः प्रागन्नप्राशनाच्छिशुः । कुमारस्तु स विज्ञेयः यावत् मौञ्जी न बन्धनम् ॥"
अर्थ−
१. जन्मेपछि दाँत ननिस्कँदाको बालक ‘शिशुरादन्तजननात्’ (निर्णयसिन्धु),
२. पास्नी नगर्दाको बालक ‘प्रागन्नप्राशनात् शिशुः’ (निर्णयसिन्धु),
३. आठ वर्षसम्मको उमेरको बालक,
४. कुनै पनि जनावरको बच्चा,
५. कार्तिकेयको एक नाम,
६. दूधेबालक ।